ken je dat gevoel?

Ken je dat gevoel?

Dat je verliefd bent en echt niet weet wat je ermee aan moet?

Nou ik heb dit meegemaakt….

 

Het begon allemaal op mijn stage in Italië, heb echt een geweldig tijd daar gehad zoveel nieuwe mensen leren ontmoeten! Stage ging geweldig hellemaal prima en werd zelfs gevraagd of ik mee wou naar Spanje voor een business reis! Natuurlijk zeg je daar geen nee tegen, dus ik met mijn goed gedrag tas inpakken en huppakee half 6 in het vliegtuig richt Madrid.

 

Eenmaal aangekomen kijk je rond zoals iedereen dat zou doen. En opeen krijg je op je telefoon een bericht op zo een dating app.

Hij: Hee jij ook Nederlands!! Ik ook hoe is het?
ik: ja goed ben hier voor mijn stage van Italië!!
ik: heb je zin om een keer af te spreken? En gezellig drankjes te gaan doen?

 

Voor je het weet staat hij daar dan bij de Starbucks op afgesproken plek…
met een paar blikken en uitleggen wie ik ben en hij is begint het gesprek uiteindelijk van de grond te komen…

Hij vertelt dat hij hier een jaar studeert voor zijn studie in Nederland. Met volle respect voor hem vertel ik hem dat ik nog nooit in het buitenland ben geweest voor dit hele gebeuren. En hij zegt ik wil je best Madrid laten zien!! Hij laat me het paleis zien de mooie plekken en hij vertelt er met vol passie over alles.

Eenmaal als we besluiten om naar mijn hostel te lopen vertel hij mij over van alles en over zijn familie in Nederland en wat blijk allebei onze vader is boer!! Met een paar confrontatie welke trekker nou eigenlijk beter is hadden we het beide opgegeven met een goede lach!

Ik vertel hem als we bij mijn hostel zijn aangekomen dat hij gerust verder mag lopen, en zo gezegd zo gedaan. Op mijn kamer ging ik op mijn bed liggen en was echt kapot van alle nieuwe dingen die mij vertelt zijn. Ik vraag hem of ik een knuffel mag en lag opeens naast mij op mijn borst!!

In mijn gedachte denk ik alleen maar hij is leuk en aardig en dit voelt fijn!! Maar aan de andere kant heb ik een vriend en wil je geen dingen doen waar je spijt van krijgt.

Naar een tijdje zo gelegen te hebben gingen het allemaal heel snel het ene moment zitten we te zoenen en het andere moment bij hij een nacht bij mij in de hostel slapen. Ik wist niet wat me overkwam en zei constant tegen mezelf niet verliefd worden niet doen!!

Ondertussen zat mijn huidige vriend ruzie met mij te maken over dat ik te weinig reageer en dit speelde al sinds ik het vliegtuig was ingestapt (ken je dat? Het gevoel dat je alles verkeerd doet en alles moet doen in zijn stappen?)

Ik wou op recht niet verliefd worden echt niet maar het gebeurde gewoon!

 

Ik werd gewoon zo verliefd op deze jongen dat je het alleen maar leuk had en uit zat te kijken wanneer we weer wat samen gingen doen! En daarna hebben wij nummer uitgewisseld en we hielden contact.

De dag dat ik terug was in Italië hebben we elke dag geskyped gewoon te vragen hoe het is en over dingen te praten en elkaar even te zien (dat dacht ik tenminste)

Zodra ik terug was in Nederland heb ik het uitgemaakt met mijn huidige vriend. En zat ik nog steeds te Skype met die jongen uit Madrid en te appen.

 

We kwamen op het plan dat ik weer terug zou gaan naar Madrid om samen een week vakantie te vieren (zijn laatste week Spanje) zo gezegd zo geboekt eenmaal daar was alles weer gewoon perfect ik keek naar hem en hij zag me gewoon staan zoals ik ben beetje gek beetje raar maar gewoon altijd lachen!

Wat is nou mijn probleem het lijkt allemaal perfect!!
hij wil geen relatie ter bescherming voor zich zelf en ik geef constant je weet wel een tactische compliment, maar er komt nooit een weer woord snap je?

Krijg geen hoogte en nu we beide weer thuis zijn nog steeds niks.. morgen gaan we Skype maar ik weet niet wat ik moet verwachten. Ik voel me zo raar van binnen als ik aan hem denk! Ik ben gewoon hopeloos verliefd maar ja wat moet je daarmee…..